Kobiety z lat 60-tych, które wciąż inspirują

Kobiety z lat 60-tych, które wciąż inspirują

Wyobraźmy sobie gospodynię domową, która od rana do wieczora zajmuje się domem. Prasuje swoje grzeczne i eleganckie sukienki, czytając modowe czasopisma. Wtedy wchodzą one, całe na biało. Kontrowersyjne kobiety, wyzwolone emancypantki. Promują noszenie zbyt krótkich spódniczek. Pokazują biusty. Porzucają koronkowe kołnierzyki i domowe fartuszki. Kochają na zabój i nie przejmują się opinią publiczną. Rewolucja seksualna to właśnie te kobiety. To one zdezaktualizowały ówczesny kanon piękna, dając sobie wolność i swobodę w wyrażaniu siebie. Uwalniając się od nadopiekuńczych ramion mężczyzn.

 

Jane Birkin

Choć uznawana za ikonę francuskiego stylu, kobiety mogą jej dziś nie pamiętać. Mini spódniczki, zakolanówki, nierówno przycięta grzywka i wiklinowy koszyk, to atrybuty Jane Birkin. Dzięki swojemu ekstrawaganckiemu stylowi i odważnym kreacjom, uznawana jest za jeden z najsłynniejszych symboli rewolucji seksualnej. Umiarkowana aktorka. Dużo lepsza piosenkarka. Artystka była żoną angielskiego kompozytora Johna Barry’ego, jednak to związek z Serge’m Gainsbourgiem przyniósł jej największą popularność. Chociaż aktorka nie jest dziś tak znana, kobiety zafascynowane modą, wciąż inspirują się jej prostym i minimalistycznym stylem.

Aktorska twórczość

Jane rozpoczęła karierę aktorską w latach 60. od filmu “Powiększenie” Michelangelo Antonioniego. Następnie wyjechała do Francji i zagrała w “Sloganie”, gdzie poznała Serge’a Gainsbourga. Ten jednak nie był zachwycony ani jej grą aktorską, ani jej chłopięcą urodą. Nie pomagał też fakt, że Jane zagrała w tym filmie, nie znając francuskiego. Gdyby nie wspólny znajomy, który zaaranżował ich kolację, nie wiadomo jak potoczyłyby się losy tej niesamowitej pary.

Wielka miłość

Serge Gainsbourg nie wyglądał raczej jak typowy amant. Jednak jego nonszalancki styl i niezwykły talent wystarczyły, by oczarować początkującą aktorkę. Gdy się spotkali, oboje byli w podobnych sytuacjach życiowych. Ona została porzucona przez męża. On cierpiał po rozstaniu z Brigitte Bardot. Jane po latach przyzna, że to spotkanie było ratunkiem dla nich obojga. 

Seksualność nie była dla nich tematem tabu. Żyli typowym życiem celebrytów. W otoczeniu fotoreporterów. Jane często eksponowała swoje ciało, nosząc przeźroczyste sukienki. Wiele osób oburzało się, widząc ich wspólne pełne dwuznaczności sesje zdjęciowe.

Kariera muzyczna i Je t’aime… moi non plus

Serge zachwycony wyzwoloną naturą swojej partnerki, podarował jej utwór, który niegdyś napisał dla Bardotki. Brigitte nigdy nie odważyła się go wypuścić na światło dziennie. Obawiała się krytyki ze strony publiki. Jane była jednak znana z kontrowersyjnego stylu bycia. Postanowiła nagrać swoją wersję “Je t’aime… moi non plus” ze swoim mężem. Utwór okazał się wielkim hitem w Wielkiej Brytanii. Dowodem na to jest fakt, że został potępiony przez sam Watykan.

 

Twiggy

Wielkie oczy, drobna figura i fryzura na chłopczycę. Lesley Lawson, pierwsza top modelka. To za sprawą jej wyglądu, miliony kobiet zaczęło domalowywać sobie rzęsy i nosić krótkie fryzury. Zrewolucjonizowała świat mody i kultury. Stając się tym samym, symbolem lat 60.

Twiggy urodziła się w 1949 roku w Londynie, w złotym okresie, zwanym erą Swinging London. W tym czasie Wielka Brytania staje się centralnym miejscem przemian społecznych i kulturowych. Znika powszechne przekonanie, że modnie mogą ubierać się jedynie osoby z wyższych sfer. Krawiectwo artystyczne typu haute couture, zastępują ciuchy od Biby. Polskiej projektantki Barbary Hulanickiej. W tym samym czasie Marry Quant lansuje mini spódniczki.

Błyskawiczna kariera

Lesley Lawson ma wówczas 16 lat i zaczyna pracę jako pomoc w zakładzie fryzjerskim. Poznaje tam Nigela Daviesa, a on namawia ją na sesję zdjęciową. Chcą w ten sposób promować salon. Fotografie filigranowej chłopczycy zauważa Deirdre McSharry, redaktorka mody w Daily Express i publikuje  je na łamach gazety. Otwierając Twiggy drzwi do kariery w modelingu. Amerykanki, które jeszcze przed chwilą zachwycały się stylizacjami typu pin up girl, chcą mieć teraz chłopięce sylwetki. Sama Twiggy w zaledwie rok pojawia się na okładkach amerykańskiego, brytyjskiego i francuskiego “Vogue”.

Nie tylko modelka

Kiedy wydaje się, że Lesley Lawson osiągnęła już wszystko, ta postanawia iść o krok dalej i zajmuje się aktorstwem. Debiutuje w 1971 roku w musicalu Boyfriend. Jej kreację nagrodzono dwoma Złotymi Globami – dla najlepszej debiutującej aktorki i dla najlepszej aktorki musicalowej. Gra epizodyczną rolę w “The Blues Brothers” oraz występuje na Broadwayu w spektaklu “My One and Only”. W tym samym czasie wydaje swój pierwszy muzyczny album. Oczywiście z miejsca zyskuje popularność.

Pozostaje przy tym wszystkim niezwykle skromna i miła. Nie wpisuje się w ramy dzisiejszych celebrytek. Twiggy jest nie tylko piękna, ale i ambitna. Jeszcze w latach 60. inspiruje firmę Mattel do stworzenia pierwszej lalki Barbie. W późniejszym czasie dostaje także swój program “Twiggy’s People”, gdzie przeprowadza szereg doskonałych wywiadów.

Twiggy jako działaczka PETA

Twiggy ma obecnie 70 lat i wciąż uznawana jest za ikonę mody. Skrzętnie to wykorzystuje do obrony praw zwierząt. W 2010 roku podczas imprezy z cyklu Tydzień Mody, legendarna modelka postanowiła skrytykować uży­wa­nie na­tu­ral­nych fu­ter w ko­lek­cjach naj­więk­szych pro­jek­tan­tów.

– Bar­dzo mi przy­kro, że w nie­któ­rych pro­jek­tach wciąż jesz­cze używa się na­tu­ral­nych fu­ter. W cza­sach, kie­dy syn­te­tycz­ne al­ter­na­ty­wy po­tra­fią wy­glą­dać rów­nie efek­tow­nie i są ła­two do­stęp­ne.

Te bied­ne zwie­rzę­ta są trzy­ma­ne w strasz­nych, nie­ludz­kich wa­run­kach. Czy mo­da na­praw­dę jest war­ta te­go okru­cień­stwa? Nie sądzę.

 

Brigitte Bardot

Symbol emancypacji i swobody seksualnej lat 50 i 60. Wszystkie kobiety marzyły o tym, by być jak Brigitte Bardot. Burza blond włosów, piękne oczy i niezwykle seksowne usta. Jej pierwszy mąż powiedział o niej “Kiedy ją zobaczyłem po raz pierwszy, nie miałem najmniejszej wątpliwości, że przybywa ona z innej planety, z innego wymiaru”. Obecnie jest jedną z najbardziej zagorzałych obrończyń praw zwierząt.

Kontrowersyjna kariera Bridgett

Jej urodę dostrzegł reżyser Marc Allégret. Zobaczył ją na okładce “Elle” i poprosił swojego asystenta Vadima o odnalezienie pięknej blondynki. Roger Vadim zakochał się i ożenił z Bardotką. Zrobił dla niej film “I Bóg stworzył kobietę”. Za sprawą bardzo realistycznych scen seksu (podejrzewano, że aktorzy wcale nie grali) przeszedł do historii jako najbardziej skandalizujący obraz lat 60. Czyniąc z Brigitte światową gwiazdę. Artystka jednak już wcześniej zdobyła popularność, pozując w słynnym bikini. Kolejnego męża poznaje na planie “Babette idzie na wojnę”, ale to małżeństwo też nie przechodzi próby czasu.

Życie prywatne Bardotki

Bardotka nie ma szczęścia w miłości. Jak sama przyznaje, nie odróżnia gry od życia. Za swoje nieszczęścia obwinia mężczyzn. Przyznaje się do popełnienia 3 aborcji i do kilku prób samobójczych. Przelatuje pomiędzy męskimi ramionami. Gdy rodzi się jej jedyny syn, podrzuca go teściom i zrzeka się praw rodzicielskich. Pomimo nieszczęśliwego życia, kobiety wciąż kochają ją za urodę i seksualne wyzwolenie. W wieku 40 lat postanawia rzucić aktorstwo, by poświęcić swój czas na ratowanie zwierząt. Jej wrażliwość rozbudza pewna koza, która towarzyszy aktorce na planie filmowym:

“Przywiązałam się do niej. Wtedy pojawiła się jej właścicielka, pytając, kiedy skończymy zdjęcia, bo planuje grill, na którym danie z kozy miało być jedną z potraw. Natychmiast ją od niej kupiłam. Wtedy zrozumiałam, że powinnam wszystko w życiu urządzić od nowa” – opowiadała.

 

Kobiety z lat 60-tych, które wciąż inspirują – kolejna część wkrótce…

Fot. Pinterest

Dlaczego feminizm jest słuszny i o co tyle krzyku

Dlaczego feminizm jest słuszny i o co tyle krzyku

Zacznijmy od małego wyjaśnienia. Często słyszę od kobiet, że trochę są feministkami, ale nie są, bo nie chcą zamykać się w żadnych z ram. Po pierwsze, feminizm żadnych ograniczeń nie ma i jego docelowym działaniem jest właśnie akceptacja tego braku. To propagowanie akceptacji życiowych wyborów każdego z nas. Dla mnie tym jest feminizm. Swobodnym podejmowaniem decyzji, bez względu na przyjęte normy społeczne, czy indywidualne upodobania naszego otoczenia. Obalmy więc kilka podstawowych mitów.

 

“Wszyscy jesteśmy wolnymi ludźmi i możemy robić co tylko chcemy, feminizm jest niepotrzebny”

 

KOBIETY NA RYNKU PRACY

Teoretycznie jesteśmy wolni i możemy wszystko, ale czy tak jest w rzeczywistości? Powiedzmy sobie szczerze, ile pracodawców zatrudni kobietę jako kierowcę ciężarówki, pomimo posiadania takich samych kwalifikacji (lub nawet wyższych) jak mężczyźni? Naturalnie, że to się zdarza coraz częściej, ale nadal nie jest to standardem, a chyba powinno. Prawda? Więc zanim zaczniesz krzyczeć, że baby do kopalni, to zastanów się, czy np. Twoja partnerka, siostra, córka nie będzie musiała zrezygnować ze swoich zawodowych marzeń, tylko dlatego, że nie urodziła się facetem. Być może kobieta poprzez swoją budowę fizyczną, nie będzie tak samo efektywna w pracy na budowie (no, chyba że będzie), ale jest jeszcze wiele innych zawodów, które kobiety chciałaby wykonywać, ale męski świat niekoniecznie je w nich widzi.

I nie chodzi mi o to, żeby dawać fory którejkolwiek płci dla zasady, ale żeby kierować się kwalifikacjami i doświadczeniem, a nie płcią. Może gdy następnym razem pomyślisz, że feminizm jest niepotrzebny w dzisiejszych czasach, to dotrze do Ciebie myśl, że to dzięki feministkom możemy być dzisiaj automatyczkami, czy obejmować wysokie stanowiska urzędnicze. Wcale nie było tak, że faceci chcieli się z nami nimi podzielić. Dodajmy do tego nierówne płace i ostatnie miejsca na listach wyborczych. Czy to nie powinno wyglądać inaczej?

Opracowanie Sedlak & Sedlak na podstawie PARP, Bilans Kapitału Ludzkiego w Polsce 2010

Opracowanie Sedlak & Sedlak na podstawie PARP, Bilans Kapitału Ludzkiego w Polsce 2010

Kobiety i mężczyźni na rynku pracy. Opracowanie: Departament Rynku Pracy. Warszawa 2018

Kobiety i mężczyźni na rynku pracy. Opracowanie: Departament Rynku Pracy. Warszawa 2018

 

“To, że kobiety walczą o swoje prawa, nie oznacza, że kogokolwiek nienawidzą”

 

MIT: FEMINISTKI NIENAWIDZĄ MĘŻCZYZN

To jest chyba najczęściej powielana bzdura w historii świata. Bardzo łatwo obalić ten mit, wspominając zwyczajnie, że niektórzy mężczyźni określają się mianem feministów i tak samo są za równouprawnieniem. Co gorsza, feministki mogą posiadać partnerów. Płci męskiej. Powaga. To, że kobiety walczą o swoje prawa, nie oznacza, że kogokolwiek nienawidzą. Być może to przekonanie również podszyte jest strachem przed nieznanym, a już na pewno, jest to obraz kreowany przez media, abyśmy czasem zbyt wiele nie zwojowały. No bo jak zniechęcić inne kobiety do solidarności i siostrzanej miłości? Poprzez właśnie takie kłamstwa.

Jeżeli którakolwiek dziewczyna wierzy, że mężczyźni są zakazani, okropni i należy ich opluwać na każdym kroku, to wcale się nie dziwię, że nie jest przekonana do bycia feministką. To brak edukacji i ignorancja. Nie krytykuję tego. Sama wierzyłam w ten stereotyp przez dłuższy czas, używając dokładnie tych samych argumentów. Krew mnie zalewa, że do publiki najgłośniej przemawiają te krzykaczki, które psują nam opinię, i co gorsza, wiele z nas nie chce tego zweryfikować.

Negatywny obraz feminizmu jest jednym z narzędzi służących do upilnowania kobiecego stada, żeby nie zaczęło brykać i trzymało nóżki razem. I rzeczywiście, przyznanie się do feminizmu lub samo podejrzenie o to naraża kobietę na zetkniecie się z całym szeregiem często sprzecznych stereotypowych wyobrażeń. Rozsądną, a także dobrze uwewnętrznioną strategią dla kogoś, kto nie chce utracić społecznego szacunku, jest zatem nielubienie feminizmu. Niekoniecznie za postulaty, wystarczy za niewłaściwy sposób ich realizacji.

 

Autorka: Kinga Dunin, Czy Jaś Kapela uwewnętrznił szmatę?, krytykapolityczna.pl, 22 maja 2013

 

“Feministki mówią: Chcesz mieć dzieci? Okej. Nie chcesz? Też jesteś super. Wszystkie jesteśmy super”

 

MIT: FEMINIZM TO WRÓG RODZICIELSTWA, MATEK I GOSPODYŃ DOMOWYCH

Tutaj należy wrócić do samego początku tego wpisu i przeczytać raz jeszcze, że feministki walczą o swobodne podejmowanie wszystkich życiowych decyzji, a nie o nakierowanie kobiet na singielstwo i bezdzietność. Właśnie w tym sęk, że jeżeli pragniesz założyć rodzinę, to każda zdrowa feministka Cię w tym poprze. Jeżeli spotkałaś się z negatywną opinią na swój temat, to znaczy, że spotkałaś złą osobę. Może i mówimy dużo o parach, które świadomie nie chcą zdecydować się na potomstwo, ale tylko dlatego, że w wielu miejscach na świecie wciąż jest to źle odbierane. Niby należy zwyczajnie nie przejmować się opinią innych ludzi, ale pamiętajmy, że nie każdy jest silny psychicznie, a także o tym, że uleganie presji społecznej jest tak częstym zjawiskiem, że szkoda nawet szukać przykładów. Wystarczy rozejrzeć się po swoich bliskich.

Jeżeli pragniesz zostać matką i opiekunką ogniska domowego, masz do tego warunki i chęci, to świetnie. Wiele kobiet, a także mężczyzn jednak nie chce zdecydować się na powiększenie rodziny i nie ma żadnego znaczenia, z jakiego powodu. Wszyscy jesteśmy równi i tak powinniśmy siebie traktować. Feministki mówią: Chcesz mieć dzieci? Okej. Nie chcesz? Też jesteś super. Wszystkie jesteśmy super. Faceci też. Te spojrzenia pełne litości i rozczarowania babć i ciotek, które patrzą na Twoje trzydziestoletnie ciało, które nie wydało na świat potomstwa, a któremu już tak niewiele czasu zostało — to musi być chyba bardzo smutne i przeszywające na wylot. Nawet ginekolog potrafi Cię skrytykować za to, że jeszcze nie zostałaś matką. No mi tutaj ewidentnie coś nie gra. Po prostu wsłuchajmy się w swoje ciała i dusze i nie róbmy nic wbrew sobie.

MIŁOŚĆ SIOSTRZANA

W feminizmie najpiękniejsza jest siostrzana miłość. To główna idea która nam przyświeca, pozbyć się stereotypu zazdrosnych koleżanek, a wypromować nowy, wspierający się świat kobiet. Powinnyśmy dbać o siebie nawzajem i żyć w przekonaniu, że żadna z nas nie pozostanie sama ze swoimi problemami. Nie siedźmy zamknięte w czterech kątach, gdy bije nas mąż, mamy problemy zawodowe, sercowe czy wychowawcze. Niech zawsze czeka na nas jakaś życzliwa siostra, która nie wytknie nas i nie podłoży kłody pod nogi, a pomoże nam uporać się z niedogodnościami losu. Bez zazdrości i porównań siebie nawzajem. Bądźmy różne, wrażliwe. osiągajmy sukcesy, opiekujmy się domem, wychowujmy dzieci, kochajmy mężczyzn i kobiety i kochajmy przede wszystkim siebie bez wymówek. Czy feminizm nadal brzmi dla Ciebie groźnie?

 

W wielu krajach dziewczynki są wciąż zmuszane do zawierania małżeństw bardzo wcześnie, co ogranicza im dostęp do edukacji oraz możliwość znalezienia w przyszłości zatrudnienia. Na przykład w Nigerii w 2016 roku 76 procent dziewczyn w wieku od 15 do 19 lat miało męża, co tłumaczy w znacznej mierze, dlaczego aż 73 procent uczennic w wieku licealnym (niższe szkoły średnie) wypadło z systemu edukacji. Powszechnym zjawiskiem jest również praca dzieci, a prawie jedna trzecia kobiet na świecie uważa, że przemoc domowa stanowi uzasadnioną karę w pewnych sytuacjach, takich jak przypalenie posiłku.

 

Autorzy: Mario Pezzini, Gabriela Ramos, Równość płci: Mamy twarde dane, krytykapolityczna.pl, 22 lutego 2019

 

Jeżeli jesteś kobietą, która miała szczęście wychować się w otoczeniu ogólnej tolerancji, gdzie kobiety i mężczyźni są traktowani na równi, a podwójne standardy nie istnieją, to świetnie. Być może jesteś turbo silną osobą i nie dasz sobie wmówić, jak ma wyglądać Twoje życie, ale pamiętajmy, że świat jest o wiele większym miejscem i gdzieś tam są kobiety, które potrzebują naszego wsparcia. Potrzebują usłyszeć, że bez względu na swoje decyzje, są świetnymi osobami i nie muszą zważać na opinię ludzi o odmiennych poglądach. Dla tych wszystkich kobiet, odważnych i mniej — bądźmy siostrami i feministkami.

Fot. Unsplash

Share Week 2019 Twórcy którzy inspirują twórców

Share Week 2019 Twórcy którzy inspirują twórców

Kryzys twórczy to coś, co spotyka każdego blogera i ja tamten rok mogę podsumować właśnie takimi słowami. Była ze mnie taka bułka, która wie, że zaraz uschnie, ale wcale nie ma zamiaru wskoczyć do jeziora, by się uratować. W tym wypadku, by zacząć pisać. Na końcu było znacznie lepiej, bo ktoś się za mnie zabrał i solidnie mną zatelepał. Powiadam Wam, każdy bloger powinien mieć takiego inspiratora. Jednak, że byłam mocno aktywna na Instagramie, a tam blogerów jest od groma, to wcale nie wypadłam z obiegu i po cichu, czytałam co nieco. Kto mnie zachwycał i tym samym, zasłużył sobie na wyróżnienie w zestawieniu Share Week 2019? Już Wam mówię.

 

Całą akcję Share Week 2019 możecie śledzić na stronie Andrzeja Tucholskiego –> Andrzej Tucholski

 

Agata ma nosa

Słuchajcie moje robaczki, Agata jest absolutnie GE-NIA-LNA! Jej osobowość, ciepło, styl i autentyczna pasja to miód na moje serce. Agata wypełnia wszystkie normy moich estetycznych potrzeb, robi piękne makijaże i ma rewelacyjną grzywkę. Dlatego znalazła się w moim tegorocznym zestawieniu. Nie bądźcie obojętni na jej urok i koniecznie zacznijcie śledzić ją na instagramie.

Do Agaty zapraszam tutaj –> AGATA MA NOSA

Najbardziej bajerancki Instagram świata –> AGATA MA NOSA

Skrzypczyni

Drugi rok z rzędu Skrzypczyni wleciała do mojego zestawienia. Ociąga się w blogowaniu i aspiruje na najfajniejszą instagramerkę w historii skrzypiec, ale zasługuje na porządnego kopniaka w tyłek. Proszę zacząć pisać. Małgosia spełnia się jako pani od muzyki, czyli edukuje młodych skrzypków, aby się stali wielkimi twórcami. Znalazła się także tutaj, bo ją po prostu lubię, a ona swoim talentem mi to ułatwia. Jak w końcu siądę do naszego wspólnego projektu, to w końcu wywiad z Małgosią ujrzy światło dzienne. Trzymajcie za nas kciuki i koniecznie odwiedźcie tego wariata.

Małgosia bloguje tutaj –> SKRZYPCZYNI

Aspiruje na najlepszą Instagramerkę tutaj –> SKRZYPCZYNI

Feminizm.Daily

Jeśli chodzi o feminizm, łatwo popaść w skrajność i zamienić się w wojowniczą krzykaczkę, ale Martyna brzmi w swoich wypowiedziach oraz przekonaniach, zwyczajnie rozsądnie. Mówi merytorycznie i z sensem. Dlatego tutaj się znalazła. Obserwuję ją na Instagramie od jakiegoś czasu, ale Martyna niedawno zadebiutowała w blogerskim świecie i ja jej z całego serca kibicuję! Kobiety są przyszłością tego świata, a ja promując miłość siostrzaną — trzymam za nią kciuki.

Feminizm.Daily pisze o feminizmie –> FEMINIZM.DAILY

Feminizm.Daily na Instagramie –> FEMINIZM.DAILY

 

No i to koniec mojego typowania. Zamknęłam oczy i te trzy osoby pojawiły się w mojej głowie. Dlatego tutaj się znalazły. Jesteście najlepsze na świecie i zasługujecie na pierwsze miejsce w Share Week 2019. Wszystkie 3!


Wszystkie fotografie należą do prywatnych zbiorów blogerek i zgodziły się one widnieć u Wandy na blogu, czyli u mnie.

Polska pełna mleka, czy łyżka dziegciu w beczce miodu? Co działo się w 2018 roku?

Polska pełna mleka, czy łyżka dziegciu w beczce miodu? Co działo się w 2018 roku?

Przyznaję się otwarcie, że liczba obejrzanych wiadomości w TV przeze mnie w 2018 roku, wynosi zero. Nie mam przez to pojęcia, czy wstaliśmy już z kolan, czy wciąż jesteśmy uciemiężeni. Trudno w ogóle mówić o jakichkolwiek obiektywnych mediach, gdy na arenie politycznej stacjonuje tylko jedna partia, a reszta próbuje ujadać niczym słodkie pieski Chihuahua. Każdy wie, jak te pieski kończą w bojach. Właściciele pakują je do torebki i zanoszą do domu. Tak mniej więcej to u nas wygląda. 

Nie samym TV człowiek żyje. Ratuje nas obiektywny internet i social media. Mamy kulturę, ekologię i sportowe sukcesy. Podsumujmy. Co nam się udało, a co lepiej wyprzeć i i o czym zapomnieć. 

 

Co wydarzyło się w 2018 roku, czyli polskie porażki

 

Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn

Nie chcę zostać jakąś turbo hejterką, ale ten samobójczy gol Thiago Cionka w meczu z Senegalem to trochę creepy wspomnienie. Do dziś pamiętam te łzy i bluzgi rzucane przez miliony Polaków. Potem wcale nie było lepiej. Mieliśmy wyjść z grupy, a Japończycy pozbawili nas nawet walki o honor. Po prostu nam go dali. Jak brat pozwalający wygrać młodszej siostrze w Piotrusia, bo robi mu się jej żal.

Nawet zaczęłam pisać do władz Belgii o sezonowe obywatelstwo. Nikt tak pięknie nie broni piłek, jak Thibaut Courtois. Dla mnie to zdecydowanie mistrzowie Mundialu 2018.

Premier Morawiecki tańczący z hienami

Nie wiem, dlaczego coś takiego w ogóle miało miejsce. Niby wolnoć Tomku w swoim domku, ale to chyba nie była prywatka. Premier tańczący z Rydzykiem? To ja już wolę tańczącego Janusza Palikota z Panią Grodzką.

Patryk Vega i pospolite ruszenie

Film Botoks niezwykle płodnego reżysera obejrzało aż 1,5 mln widzów. To bardzo dużo jak na totalną kaszanę. Wpływy z kin wynoszą 30,5 mln zł. Gdy patrzę na te liczby, to nie dziwię się nawet Adamczykowi, że postanowił zagrać zbira w Kobietach Mafii 2. Jedynie gorszym faktem jest to, że w internecie pojawiły się takie hasła jak: Pozytywne recenzje filmów Patryka Vegi. ALE JAK?

Żółć i frustracja Agnieszki Holland

Pani reżyser nie strzeliła sobie jakoś mocno w kolano przy pracy nad serialem 1983. Nie jest, to może arcydzieło, ale jak się ktoś odpowiednio zmotywuje, to znajdzie tam kilka pozytywnych aspektów. Nie spodobał się on jednak zbytnio polskiej widowni. Średnio mnie to dziwi, gdy patrzę na statystyki oglądalności filmów Patryka Vegi. Nie dość, że polski widz woli kontrowersyjne obrazy wypełnione po brzegi bluzgami, to przede wszystkim fani Netflixa zostali przyzwyczajeni do wysokiej jakości produkcji. Nikogo nie zaskakuje więc mierna ocena pracy Agnieszki Holland. Moment. Jednak kogoś dziwi. Samą Panią Agnieszkę Holland. Jej post w internecie o naszym niskim intelekcie był słaby. Halo, gdzie są ludzie od PR-u osób publicznych? Niech ich ktoś w końcu zatrudni.

Tutaj znajdziecie recenzję serialu 1983:

Serial 1983, czyli jak nie zrozumiałam konwencji Agnieszki Holland

Szczyt klimatyczny 2018 w Katowicach

Nie wiem, w jakiej krzywej przestrzeni żyje nasza obecna władza. Śmieszniej było zrobić ten szczyt tylko w Krakowie. Żeby żartów nie było mało, to w menu cateringu zaproponowano głównie mięso. Chyba wszyscy wiemy, jaki wpływ na środowisko ma produkcja szyneczki? To już było głupie, ale nie takie najgorsze. Głupotę się da wybaczyć, toż to nie wina idioty, że jest idiotą. Jednak hasła rzucone podczas tej imprezy, to jakaś katastrofa. Ekolodzy na całym świecie rozpaczliwie płaczą nad kondycją i przyszłością naszego świata, ale Polska zdecydowanie się tym nie przejmuje. Nie dość, że nie chce inwestować w nowoczesną segregację plastiku, to nasze władze postanowiły nawalać do pieca węglem jeszcze przez milion lat.

Andrzej Duda: „Trudno, żebyśmy z naszego surowca, dzięki któremu mamy zapewnioną suwerenność energetyczną, całkowicie zrezygnowali. Byłoby to z punktu widzenia polityki, jaką realizuje nasze państwo, dziwne”.

Spoko Andrzej. Mam nadzieję, że Twoje ewentualne wnuki będą miały fajne życie. Pozdrawiam.

Trójka w manipulacyjnym potrzasku

Wiecie jak jak to czasem bywa? Macie miły dzień i wtedy przychodzi sąsiad. Nie, że sąsiad zły, tylko że przynosi złe wieści i cały dobry humor znika. Miałam kiedyś taki dzień. Wtedy zaczęłam rozmawiać z moją kochaną Anią – klik i przekazała mi ona pewne smutne wiadomości. Wszyscy kochamy trójkę, prawda? Prawdziwa ostoja dobrej muzyki itd. Wtem Ania opowiada mi, że do Trójki został zaproszony pewien specjalista od ekologii i postanowił edukować nasz wspaniały naród.

Wspominałam już, że ekolodzy na całym świecie płaczą o kondycję naszej planety? Okazuje się, że to totalna bzdura i wymysł nazistów, a w ogóle to jakiś żart, bo oni robili badania 70 lat temu i było git, więc ta Angela Merkel to straszna kłamczucha. No i to, że się klimat ociepla to nawet dobrze, bo u nas chłodnawo, dwa stopnie na plusie będą dla nas zbawienne. Topnieją lodowce? Czym się tu przejmować.

– Roztopią się, albo się nie roztopią – ocenił profesjonalnie ekspert Trójki. – Są takie nawet teorie, że w jednych miejscach się bardziej roztapiają, w innych się mniej roztapiają.

Tego Pana także pozdrawiam.

Krystyna Janda krytykuje polskich kibiców

Nie odnosimy zbyt wiele sukcesów w piłce nożnej, ale co komu do tego, co kto ogląda? Skoro Pani Krystyna Janda widzi nas jako głupców, to czemu się dziwi, że Polacy w pociągach omijają kolumny o kulturze?

Janda: Ja mówię o polskich kibicach, którzy przy byle sukcesie dostają irracjonalnego obłędu i manię wielkości, ja tego nie mogę słuchać. Zwycięstwo jest dla mądrych, gdybyśmy zwyciężyli, to nie dałoby się wytrzymać już dalej w tej euforii zwycięstwa.

Poza tym jak jadę pociągiem i widzę, jak wsiada ktoś, otwiera gazetę i wyrzuca strony z kulturą od razu do kosza i czyta tylko… a tych stron o sporcie jest dużo… to mówię “no jednak”…

Faktycznie niewiele wygrywamy, ale to chyba Pani Janda najmocniej broni wolności w tym kraju, czy to dotyczy tylko teatrów?

Wystarczy tych porażek. Było ich w 2018 roku znacznie więcej, ale po co sobie aż tak psuć nerwy. Czas na krainę mlekiem i miodem płynącą. Potrafimy w sukcesy i to jest zdecydowanie lepsza strona tego wpisu.

Co wydarzyło się w 2018 roku, czyli polskie sukcesy

 

Akcja ratunkowa na Nanga Parbat

Cały świat mówił o heroizmie Adama Bieleckiego i Denisa Urubko. Jarosław Botor i Piotrek Tomala też wzięli udział w ratunku na Nanga Parbat. Chłopcy w śmiertelnych warunkach zdołali uratować francuską wspinaczkę Elisabeth Revol. I choć nie nie udało im się sprowadzić naszego rodaka Tomasza Mackiewicza, to ich bohaterski wyczyn zostaje na zawsze zapisany na kartach historii. Ta akcja to czysty dowód na to, że jeśli chodzi o himalaizm, to nie mamy sobie równych.

Andrzej Bargiel i pierwszy zjazd na nartach z K2

Ledwo opadły emocje po nieudanej zimowej próbie zdobycia K2 przez Polaków, a już Andrzej Bargiel zgotował nam kolejną sensację. Przez kilka tygodni śledziliśmy jego próbę zjechania na nartach z K2. Jego ekipa, przygotowania i wspaniałe zaplecze technologiczne to miód na serce. Tygodnie przygotowań, szybkie wejście na szczyt i najtrudniejsze, zjazd. Mamy to! Pierwszy człowiek, który zjechał na nartach z K2 na świecie. Polak — Andrzej Bargiel. Jeśli miałabym robić plebiscyt, to wydarzenie zamieściłabym jako najważniejszy sukces dla Polski w 2018 roku.

Dron Bartka Bargiela 

W rodzinie siła. Nie dość, że Andrzej Bargiel osiągnął życiowy sukces, to jeszcze jego brat okazał się bohaterem. On i jego dron wziął udział w akcji ratunkowej na Broad Peak. Gdy chłopcy przygotowywali się do wiekopomnej chwili, niedaleko ich bazy zaginął inny wspinacz. Rick Allen. Nikt nie dawał mu szans na przeżycie i wtedy właśnie Bartek Bargiel wkroczył ze swoim dronem do akcji i pokazał drogę powrotną Rickowi. Nie wiem, co do powiedzenia w tej kwestii mieli wrogowie technologii w górach wysokich, ale chyba niewiele?

Gdy pierwszy raz podleciałem dronem do Ricka, zauważył go i, jak powiedział mi później, poczuł, że ktoś wie o jego sytuacji i poczuł nadzieję. Zaczął iść w górę. Przedtem tkwił w jednym miejscu. Potem musiałem polecieć jeszcze raz, gdyż zaczął iść za bardzo w górę. Podleciałem wtedy do niego i poleciałem w linii prostej do osób, które szły w jego stronę i znów do Ricka, aby wskazać drogę jemu i ratownikom. Wtedy Rick zaczął iść w dobrym kierunku i po jakimś czasie spotkał się ze wspinaczami, którzy po niego szli.  

Mistrzostwa Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2018

Faktem jest, że zainteresowanie siatkówką nie jest proporcjonalne do zainteresowania piłką nożną. Także nieproporcjonalne są sukcesy w obu dyscyplinach sportowych. Polacy obronili tytuł Mistrza Świata w Piłce Siatkowej. Co zrobili polscy piłkarze? Nie obronili nawet honoru.

Kler i liczby

W pierwszy weekend emisji na „Kler” sprzedano 935 tys. biletów, co jest rekordowym weekendem otwarcia po 1989 roku. “Kler” wyprzedził pod tym względem „Pięćdziesiąt twarzy Greya” (834 479 widzów w weekend otwarcia), “Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy” (otwarcie 789 568), „Listy do M. 3″ (otwarcie 775 817 widzów), „Pitbull. Niebezpieczne kobiety” z 2016 roku (otwarcie 767 519 widzów) czy zeszłoroczny „Botoks” (otwarcie 711 906 widzów).

(źrodło: www.wirtualnemedia.pl)

Te liczby mówią same za siebie. Ogromne brawa dla Wojciecha Smarzowskiego!

Rafał Zawierucha dołącza do rodziny Tarantino

Spekulacje trwały przez kilka miesięcy. Kto zagra Romana Polańskiego w najnowszym filmie światowego reżysera? Stawiano na Borysa Szyca i Jacka Braciaka. Jakie było zdziwienie, gdy wybrańcem okazał się drugoplanowy aktor Rafał Zawierucha. Kto fanem Tarantino jest, ten dobrze wie, że ten ma łeb nie od parady, jeśli o obsadę chodzi. Nikt chyba nie był bardziej szczęśliwy w 2018 roku, niż sam aktor.

Zimna wojna w hollywoodzkim uścisku 

Paweł Pawlikowski potrafi w reżyserię. Najpierw zdobył Oscara za Idę, a teraz otworzył drzwi do kariery Joannie Kulig. Wszyscy zakochali się w Zimnej Wojnie. Ilość zdobytych nagród mówi sama za siebie.

Platynowy Dawid Podsiadło

Ten młody chłopiec wyciska sok z cytryny na całego. Marketing jego najnowszej płyty to istny majstersztyk. Wyprzedana trasa koncertowa i sprzedaż płyt w kiosku to jeszcze nic. Po tygodniu od premiery album “MAŁOMIASTECZKOWY” osiągnął status PLATYNOWEJ PŁYTY! Po tygodniu moi mili.

 

To będzie na tyle. Jak już wiemy, w 2018 rok wydarzyło się wiele. Jedni przysporzyli nam smutków, inni pokrzepili nasze serca. Niech każdy zdecyduje, co dla niego było czym. Możecie się oczywiście dzielić swoimi spostrzeżeniami. Niedługo pojawi się także coroczne podsumowanie muzyczne i wywiad z piekielnie zdolnym zespołem z Wrocławia. 

Jednym z niewątpliwie smutnych wydarzeń w 2018 roku była także śmierć królów muzyki, Kory Jackowskiej, Zbigniewa Wodeckiego i  Tomasza Stańko. Jednak nie da się tego zakwalifikować do żadnej z powyższych kategorii. Pozostawiam więc ten smutny fakt bez komentarza.

Fot. /unsplash.com

 

 

 

 

 

Jak zostać wege i z czym zmagają się roślinożercy? Akcja Viva-Zostań wege na 30 dni

Jak zostać wege i z czym zmagają się roślinożercy? Akcja Viva-Zostań wege na 30 dni

Jeśli nie wiesz jak zostać wege, a roślinożercy codziennie inspirują Twoją wrażliwą duszę, to wcale nie musisz podejmować decyzji z dnia na dzień. Fundacja Viva rzuca światu wyzwanie. Jeśli mięso to Twoje paliwo – Zostań wege na 30 dni. Sprawdź, czy mięso jest niezbędne na Twoim talerzu każdego dnia. Jak żyć bez steków i burgerów? Czy w niedziele sens ma tylko kotlet schabowy? Podejmij się wyzwania i sprawdź, z czym na co dzień  zmagają się roślinożercy.

Od czego zacząć?

Sama podjęłam się tego wyzwania dwukrotnie. Za pierwszym razem poddałam się po kilkunastu dniach, ale tym razem udało mi się dotrwać do końca. O ile za pierwszym razem było mi dużo trudniej, to za drugim razem było zadziwiająco łatwo. Jeśli nie masz pojęcia o kuchni wegetariańskiej i to Twój główny demotywator – Viva podsyła jadłospisy na każdy dzień. Sama też na co dzień inspiruję się kilkoma miejscami w sieci. Jadłonomia i Facet i kuchnia to zdecydowanie moi faworyci w tym świecie. Jeśli nadal zastanawiasz się jak zostać wege, zajrzyj do nich koniecznie.

Co daje to wyzwanie?

Jesz zdrowo: Nie twierdzę, że inni odżywiają się gorzej, ale trzeba być bardzo kreatywnym, by zastąpić mięso. Co przekłada się na większą ilość zdrowych składników. Jeśli dzielisz lodówkę z mięsożercami, może być trudniej. Czym jednak można zastąpić mięsne kotlety na obiad? Marchewka, kasza jaglana, tofu, jarmuż, szpinak, kasza gryczana. Czyli, że zdrowiej. Surówka do niedzielnej obiadu czy mizeria w zupełności często nam wystarczają. Gdy jesteś wege, jesz warzywa plus jeszcze więcej warzyw.

Nowe smaki: Lubimy nasze przyzwyczajenia. Jeśli mamy do wyboru usmażenie kurczaka na szybko, to sięgniemy po to prędzej, niż zaczniemy samodzielnie przyrządzać hummus. Robimy papryki faszerowane? Mięso mielone nada smaku. Jeśli robimy w wersji wege, musimy poszukać zastępstwa. Wegetarianizm to ciągła podróż. Jeśli w restauracji nie skusisz się na mięsko, odkryjesz, że krem z białych warzyw- który zawsze odkładałeś na później -smakuje wybornie z wędzonym serem i oliwą z chilli. Wegetarianizm w żadnym momencie nie bywa nudny. Jeśli nie wierzysz, spróbuj podjąć się tego wyzwania dla samego odkrywania nowych smaków.

Humanitaryzm: Może cały świat nie przestanie jeść mięsa, ale jeśli przeszkadza Ci sposób traktowania zwierząt w hodowlach, przestaniesz się do tego przyczyniać. Są różne powody, dla których ludzie przechodzą na wegetarianizm. Jedni go nie lubią, inni nie czują się po nim dobrze, a inni chcą żyć w zgodzie ze swoim sumieniem. Nie ważne, który powód przypisujesz do siebie. Ważne, że właśnie tego chcesz.

Co w byciu wege jest dla mnie trudne?

Co jeść na mieście?– Świat otwiera się na opcję wege, ale restauracje nadal oferują często jednie mięso sojowe plus mięso sojowe, a na deser mięso sojowe. To trochę smutne, że przy 10 opcjach mięsnych, Ty możesz jedynie zjeść frytki lub ryż z warzywami. Nie będziesz przecież ciągnąć swoich znajomych po 20 knajpach, bo chcesz sobie zjeść falafel.

Brak ryb– To chyba moja największy demotywator. Nie wyobrażam sobie bez nich życia. Choć nie jem ich codziennie, to nie wierzę, że bym się nie złamała na widok łososia czy grillowanego dorsza z czosnkiem i pietruszką.

Ludzie z talentem do przegotowywania mięsa– Wspaniale jest odkrywać nowe smaki i jednocześnie nie przyczyniać się do strasznego traktowania zwierząt, ale jeśli od lat Twoja rodzina karmi Cię pysznymi mięsnymi daniami, a burgery w Twoim mieście są totalnym sztosem, nie będzie łatwo.

Skąd brać motywację?

Zgadaj się z ludźmi, którzy są roślinożercami. Ja moje wyzwanie ogłosiłam publicznie na Instagramie i prawie codziennie zdawałam relację z moich dokonań. Moje kochane dziewczyny codziennie mnie wspierały i podkręcały moją motywację. Zresztą poza internetem, też znaleźli się ludzie dobrej woli, którzy byli dla mnie inspiracją.

Jak świat zareaguje na Ciebie?

Codziennie ktoś podejmuje decyzje o rzuceniu mięsa. Nikogo też nie dziwią sojowe parówki na grillu koleżanki. Pamiętam, że jeszcze 10 lat temu żartów nie było końca z kiełków i chwastów. No bo jak zostać wege? Przecież to niemożliwe. Dzisiaj raczej wszyscy rzucają hasło: Ok, to niech będą dwie pizze i porządek świata zostaje zachowany.

Zrobiłam sobie Research po restauracjach i bacznie przyglądałam się reakcjom moich znajomych na wieść o moim wege wyzwaniu. O ile w restauracjach czasem pada rozczarowanie (ryż z warzywami to nie jest górnolotne spełnień marzeń), to moi znajomi okazali być całkowicie otwarci na moje nowe ograniczenia. Jest to faktycznie mała grupa statystyczna i ciężko się na niej oprzeć, to chyba właśnie ta grupa osób ma dla nas największe znaczenie. Opinia reszty świata nie ma znaczenia.

Podsumowując: Jak zostać wege?

Jedyną opcją jest po prostu spróbować. 30 dni to optymalny czas na ewentualną przyjaźń z dużą ilością zieleniny. Wbrew pozorom, wcale nie wyjdziesz na tym drożej. Być może po tym czasie pójdziesz na krwistego steka, a może przedłużysz swoje wyzwanie o kolejne 30 dni? 

Fot główne: Unsplash

 

 

 

Popkultura w pigułce. Czy odnajdziesz swój symbol? #1

Popkultura w pigułce. Czy odnajdziesz swój symbol? #1

Długo zastanawiałam się, czym jest właściwie popkultura. Andy Warhol czy Marylin Monroe – to łatwe. Pytanie, dlaczego akurat te symbole zyskują ogromną popularność wśród kolejnych i kolejnych pokoleń? Jakość i marketing. Dlaczego kupujemy trampki Converse i przekopujemy Zalando w poszukiwaniu idealnego fasonu spodni Levi’s? To niezastąpione ikony. Dzięki nowatorskiemu podejściu zdobyli popularność i pozostają na rynku od bardzo dawna.

Jeśli chcecie poznać historię popularnych spodni – zajrzyjcie tutaj

Postanowiłam stworzyć  pewien cykl – historyczną podróż po symbolach popkultury. Moi czytelnicy (pozdrawiam!) na FP bardzo mi pomogli i wskazali swoje skojarzenia, jeśli macie jeszcze jakieś pomysły – śmiało dajcie znać. Liczę, że dobijemy do 300 pozycji.

 

Popkultura w pigułce – część pierwsza

 

David Bowie

Muzyczny kameleon i artysta doskonały. Zrewolucjonizował  muzykę pop i jak nikt bawił się konwencją,  zmieniając wizerunek z każdą kolejną płytą. Okładka Aladdin Sane z charakterystycznym makijażem Pierre’a Laroche przeszła do historii jako kultowa. Wizerunek z tej okładki jest do dziś chętnie kopiowany.

Jego znakiem rozpoznawczym są oczy. Jednak to nie heterochronia sprawiła, że artysta jest taki wyjątkowy. David Bowie walczył o względy panny Carol Goldsmith ze swoim przyjacielem, w wyniku czego oberwał paznokciem w oko. Od wiosny 1962 roku źrenica lewego oka Davida Bowie pozostała stale rozszerzona. Ta powiększona źrenica sprawiała, że lewe oko wydawało się ciemniejsze.

David BOWIE

Ten kameleon nie ograniczał się jedynie do muzyki. Swoją urodą i często zmieniającym się wizerunkiem, spopularyzował także urodę androgyniczną. Robił to świadomie i pięknie. Wisienką na torcie jest jeden z ostatnich teledysków muzyka. Tilda Swinton jest w nim doskonała!

 Bowie ogłaszał wielokrotnie sprzeczne informacje na temat swojej orientacji. Podczas swojej burzliwej kariery zdążył być homoseksualistą i biseksualistą. Ostatecznie stwierdził, że to nie prawda i były to hasła narzucane przez wytwórnię. W kwestii artysty pozostają dwa inne istotne pytania. Czy Mick Jagger i David Bowie spali ze sobą i czy Miasteczko Twin Peaks mogło by powstać bez jego udziału? Ja niewątpliwie pana  Bowiego kocham. Kocha go też moja mama, która puszczała nam w domu na okrągło ten wykon:

Pulp Fiction

Quentin Tarantino w swojej karierze zrobił 10 doskonałych filmów + jeden, który jest arcydziełem. Scena tańca w klubie pełnym kelnerów stylizowanych na Elvisa i Marylin Monroe mogła wyjść kiczowato i pretensjonalnie. Tani chwyt dla mas? No błagam. To Tarantino. On z kiczu robi dzieła sztuki. 

Pisząc ten wpis, spoglądam na obraz Mii Wallece, który stoi na moim biurku. Jest jeden doskonały dialog Mii i Vincenta, który przyjęłam głęboko do serduszka i powtarzam go sobie niemal codziennie. Więc jeśli Pulp Fiction to nie popkultura, to co nią jest!?

Mia Wallace: Okropne, nie?

Vincent Vega: Co?

Mia Wallace: To krępujące milczenie. Czemu ględzenie o bzdetach uważamy za wyraz nieskrępowania?

Vincent Vega: Nie wiem. To dobre pytanie.

Mia Wallace: Po tym można poznać kogoś wyjątkowego. Kiedy można zamknąć ryj i wspólnie sobie pomilczeć.

Scenę z teledysku poniżej – uwielbiam. Monolog Travolty w kontraście z tańcem Umy. Jeśli ktoś jest tutaj mistrzem, to zdecydowanie jest to Tarantino.

Fabienne: Czyj to motor?

Butch Coolidge: To nie motor, to harley.

Fabienne: Czyj to harley?

Butch Coolidge: Zeda.

Fabienne: Kto to jest Zed?

Butch Coolidge: Zed zszedł, kochanie, Zed zszedł.

Można długo wymieniać. Monolog Julesa? Kapitalny. Tim Roth i Amanda Plummer w duecie? Groteska. Eric Stoltz jako Lance i nawet epizod samego Tarantino – coś pięknego. Nie mogę pominąć oczywiście Christophera Walkena. Chciałabym powiedzieć, że jego scena z zegarkiem jest moją ulubioną, ale przy tym filmie tak się nie da. Tam praktycznie każda scena jest dobrze napisana. 

Quentin Tarantino to mistrz dialogów, co najlepiej widać akurat w filmie Death Proof, ale o tym innym razem.

To był jeden z pierwszych zegarków na rękę. Przedtem używano zegarków kieszonkowych. Kupił go szeregowy Coolidge, w dniu, kiedy wypływał do Paryża. Twój pradziadek nosił go codziennie przez calutką wojnę. Kiedy zakończył służbę, wrócił do twojej prababci, zdjął zegarek i włożył do puszki po kawie i zegarek tam sobie leżał, aż pewnego dnia ojczyzna wezwała twego dziadka Dane’a, by jechał za morze i walczył z Niemcami. Tym razem była to druga wojna światowa. Twój pradziadek podarował swojemu synowi zegarek na szczęście. Ale Dane miał mniej szczęścia niż ojciec. Był w piechocie morskiej i poległ wraz z towarzyszami broni w bitwie o Wake Island. Twój dziadek stanął w obliczu śmierci, wiedział o tym. Żaden z tych dzielnych chłopców nie łudził się nadzieją. Na trzy dni przed atakiem Japończyków dziadek poprosił strzelca z samolotu transportowego, niejakiego Winockiego – człowieka, którego widział po raz pierwszy w życiu – poprosił go o zawiezienie złotego zegarka jego maleńkiemu synkowi, którego nie zdążył zobaczyć. Trzy dni później twój dziadek nie żył, ale Winocki dotrzymał słowa. Po wojnie pojechał do domu twojej babci i wręczył maleńkiemu chłopcu złoty zegarek po ojcu. (ponownie pokazuje zegarek) Ten zegarek. Twój tata miał go na ręku, kiedy go zestrzelili nad Hanoi. Trafił do wietnamskiego obozu jenieckiego. Wiedział, że żółtki na pewno skonfiskują mu zegarek… że mu go odbiorą. Ale wiedział też, że to ty powinieneś go otrzymać. Nie mógł pozwolić, by żółte łapska tknęły dziedzictwo jego synka. Więc schował zegarek w jedynym pewnym schowku: we własnej dupie.

Jest też doskonały dialog Samuela Jacksona i Travolty podczas podróży, której celem jest zlikwidowanie „niewiernego obiektu”. O czym można wtedy gadać? O frytkach w majonezie i burgerach oczywiście!

A teraz uwaga, uwaga…

Co łączy tych dwóch panów? Bo coś ich łączy. Kto wie?

Bękarty wojny oczywiście! 

David Bowie nagrał  muzykę do filmu Bękarty Wojny, którego twórcą jest Quentin Tarantino.

No i popkultura też.

Chyba trzeba stworzyć osobny wpis o Tarantino…bo ja mogę tak bez końca.

 

Uff…pierwsze koty za płoty. Musicie mi koniecznie powiedzieć, czy w każdej odsłonie cyklu wystarczą dwie pozycje, czy lepiej krócej, ale więcej. Dajcie znać. Oczywiście dajcie też znać, czy zgadzacie się z moimi typami i pamiętajcie o swoich propozycjach.

Czym dla Was jest popkultura?

To także może Cię zainteresować:

Kultura w Wielkiej Brytanii

 

Fot. główne – UNSPLASH

 

 

Instagram

  • Jako nastolatka usyszaam e kobiety nie nadaj si do pisania
  • Dzie dobry Jestem Kazimierz i lubi baagani tam gdzie wieo
  • mamurodziny bezhasztagow jacekkleyff
  • Moe to bdzie moja nowa biblia?    jakmyslecmniej
  • Nie chc sia defetyzmu ale dziwi mnie ta teatralna reakcja
  • Jennifer Aniston zaoya Instagram i powitaa wszystkich takim piknym obrazkiem
  • Dzisiaj obchodzimy 41 rocznic zdobycia szczytu Mount Everest przez Wand
  • aden pedagog nauczyciel czy rodzic nie nauczy nas uprawiania seksu